تقدیم به معلمین دلسوز

تقدیم به معلمین عزیزم

 

اکنون در پیشگاه خدا از خود او می خواهم، که او  شنوا و دانا است

 

که باز هم بر من آسان کند

 

مشکل ها را و آسان کند بر همه سختی ها را، و دست و زبان مرا یاری کند

 

تا سپاس کنم معلم را که هنر شکفتن دارد.

 

سلام بر او که، شاید زیباترین نامها برایش صمد باشد،

 

زیرا که کسی مثل او نیست جز خود او.

 

سپاس بر او که، زیبا سخن میگوید و میخواهد که ما با مردم به زبانی خوش بگوییم.

 

درود بر او که، آفریننده جهان است و سخن و دعای ما را می شنود.

 

سپاس و درود بعد از او،  به معلم عزیزم که دستان کوچکم را

 

در دستان پرمحبت خویش جای

 

داده است و در آن روز سخت، که چه بسیار هم زود گذشت،

 

تمام هراسها و اشکها را با

 

لبخندی مهربان و دستی توانا از من دور ساخت.

 

سپاس و درود بر او که، هر روز مرا به درخشیدن نزدیکتر کرد

 

تا آنجا که ستاره آسمان شدم و دیدم که چه می درخشم و چیزهایی دیدم

 

که هرگز ندیده بودم.

 

سلام و درود بر دستان پرمحبت او که هر روز تمام زیباییها را بر تخته سیا ه می نشاند .

 

سلام و درود بر فکر استوار و هدف بی مانند او که، چنان

 

علفهای هرز را چید که نورسته گلی زیبا شوم.

 

درود بر بهترین انسان، خورشید آسمان وجود  و راهنمای جویندگان علم.

 

سلام بر او که، خدا به خاطر او مشکل را بر من آسان کرد.

 

درود بر او که هر جا که باشد عطرش در فضا آعشته است،

 

عطری سرمست کننده همان کسی که وجودش و هدفش از خدا شروع شده

 

و هنرش ادامه هنر خداست. خدایی که خود ا ول معلم ما شد و سپس

 

با کمال مهر هر آنچه از ریز و درشت لازم بود در کتابی باارزش

 

نوشت و با تمام عشق به ما اهدا کرد.

 

به نام او که، نامش بهترین نامهاست او که مهربان و بخشنده است برای همیشه