((بنام سر سلسله دار حکومت پر نواده اشک پرور بی همدلی ))
"سلام "
با یاد و نامش و با رخصت از حضور پر عشقش ، یکباره دیگه و از همیشه کوبنده تر ؛
با تمام حضور سلامت میکنم ،
با تمام وجود تمنایت ،
با تمام غرور نگاهت ،
با تمام سرور صدایت ،
و با تمام شکوه یادت ؛
ای تنها سلام من !
ای تنها مراد دل پر سودای من !
ای سلیس ترین سلام عالم معنا !
ای عزیزترین غایب پر نشان آشکار !
ای "قریب" ترین "غریب" ولایت انسان !
ای عظیم ترین شکوه قلب مشتاقان !
ای پرفروغترین شبچراغ دل بیداران !
ای غوغاترین سکوت این آشفته بازار !
ای آزاد ترین پرواز قناری در قفس مانده !
ای قشنگترین نگاه یک کودک معصوم به گل سرخ !
ای فریادترین تنهایی یک عاشق !
ای انتهاترین بی انتهای جاده تنهایی !
ای ویرانگرترین بانی قلوب دلسوختگان !
ای طبیب ترین مریض لاعلاج عشق !
ای بیدارترین زمستان زمزمه ترانه های جدائی !
ای هوشیارترین تصویر مستی عشق !
ای تنهاترین تنهای بی نیاز , ای فائق ترین حاکم سرمست وادی دل !
ای زلالترین جاری این رود بی آرام !
ای خرم ترین خرابه آبادی دل تنها !
ای سرور و مالک دشت بیکران دل !
"ای خودآ"
(((((((((((((((((((((((((((((())))))))))))))))))))))))))))))
به بسياري از پيامهاي خداوند توجه نمي شود علت اين است كه تعدادي از آنها بيش از آن نيكو و پسنديده هستند كه واقعيت داشته باشند. عده ديگر بيش از آن مشكل به نظر مي رسند كه دنبال شوند و تعدادي هم به غلط درك و استنباط مي شوند. بسياري هم اصلا دريافت نمي شوند.
"قوي ترين رسول پروردگار تجربه است" ؛ حتي اين را هم شما مورد غفلت قرار مي دهيد. اين يكي را شما به ويژه ناديده مي گيريد. اگر شما به تجربه تان پاسخ داده بوديد دنيايي كه اكنون در آن به سر مي بريم، كاملا متفاوت از اين بود. حاصل اينكه شما به تجربه تان گوش نمي دهيد اين است كه ، مرتب آن را تجديد و زنده مي كنيد ، مكرر در مكرر . چون خداوند نه از هدفي كه دارد عدول مي كند و نه اراده اش را نفي مي كند. لذا شما نهايتاً دير يا زود ، پيام را دريافت مي كنيد. با وجود اين خداوند هرگز شما را مجبور نمي كند و هرگز به زور وادار به كاري نمي كند ، چون به شما ارداه آزاد داده (اين قدرت را كه به آنچه انتخاب مي كنيد عمل كنيد) و اين را هرگز از شما سلب نخواهد كرد. بنابراين ؛ پيام مشابهي را بارها و بارها در طول هزاران سال و به هرگوشه اي از عالم هستي كه شما اشغال كرده باشيد مي فرستد. آنقدر پيام را مي فرستد تا بالاخره آن را دريافت كنيد، به گوش بسپاريد و از آنِ خود بدانيد.
پيامهاي خداوند به صدها شكل، در هزاران لحظه و در طي ميليون ها سال به شما مي رسد. اگر واقعا به آنها گوش فرادهيد ، آنها را از دست نمي دهيد. اگر قلبا آنها را به گوش جان بسپاريد ، نمي توانید ناديده بگيريد و از اينجاست كه ارتباط شما به طور جدي برقرار مي شود. در گذشته تو صرفا با خداوند حرف مي زدي ، به سوي او دعا مي كردي ، شفاعت مي خواستي ، التماس و زاري مي نمودي ، ولي ؛ حالا خداوند است كه پاسخ مي دهد ، همان كاري كه اكنون انجام مي دهد.
- از كجا بدانم كه اين ارتباط ، خدايي است و زاييده تصورات من نمي باشد؟
چه تفاوتي مي كند؟ تو نمي بيني كه او در تصورات تو و هرچيز ديگري مي تواند دخالت داشته باشد؟ او مي تواند افكار، كلمات، يا احساسات درست و دقيقي را در هرلحظه از زمان، مناسب با شرايط و موقعيت، با استفاده از يك يا چند شيوه و تدبير بر تو آشكار سازد. تو مي داني اين كلمات از جانب او هستند ، زيرا تو هرگز به اراده خودت با او به اين روشني و وضوح اين پرسشها را مطرح نكرده بودي. چون اگر با او به اين روشني سخن گفته بودي ، ديگر لزومي نداشت آنها را مطرح كني.
- خداوند با چه كساني ارتباط برقرار مي كند؟ آيا آنها افراد خاصي هستند و اين كار در وقت خاصي صورت مي گيرد؟
همه افراد از نظر خداوند خاص هستند و همه لحظات مبارك و طلايي است. هيچ فردي و هيچ لحظه اي ويژه تر از ديگري نيست. بسياري از مردم بر اين باورند كه خداوند به روشهاي خاص و با افراد خاصي ارتباط برقرار مي كند. اين فكر نادرست ، اين مسئوليت را از توده كثيري از مردم سلب مي كند كه پيام پروردگار را بشنوند ، چه رسد به آنكه آن را دريافت كنند (كه اين موضوع ديگري است) و به آنها اجازه مي دهد حرف ديگري را در هر زمينه اي بپذيرند. شما لزومي ندارد به خداوند گوش دهيد چون عن قريب بر اين باوريد كه ديگران در هر زمينه از او ، پيامهايي را دريافت كرده اند و شما مي توانيد به راحتي به پيام آنها گوش كنيد. با گوش دادن به آنچه افراد ديگر ادعا مي كنند از خداوند شنيده اند ، شما لزومي ندارد كه اصلا فكر كنيد.
اين بالاترين و بزرگترين علتي است كه به سبب آن ، قريب به اتفاق مردم به دلايل شخصي از پيام پروردگار رو مي گردانند. اگر اعتراف كني به اينكه پيام خداوند را به طور مستقيم دريافت كرده اي ، در آن صورت مسئول هستي آن را تعبير و تفسير كني، در حالي كه امن تر و آسانتر و راحتتر است اگر تو تعبير ديگران را بپذيري (حتي گفته هاي افرادي كه 3000 سال قبل زندگاني مي كردند) ، تا اينكه بخواهي پيامي را كه در اين لحظه داري دريافت مي كني ، تعبير و تفسير كني. با وجود اين پروردگار شما را به راه ارتباط جديدي دعوت مي كند . يك ارتباط دوجانبه. در واقع اين شما هستيد كه او را دعوت كرده ايد. چون او در پاسخ به نداي شما در اين شكل و اين لحظه بر شما ظاهر شده است.
- به چه علت بعضي از افراد نظير "حضرت مسيح (ع) " بهتر مي توانند نداي حق را بشنوند تا ديگران؟
چون بعضي از افراد واقعا مايلند گوش كنند، آنها دوست دارند بشنوند و حاضرند راه ارتباط را باز نگهدارند ، حتي وقتي همه چيز ترسناك ، غيرعادي يا نادرست به نظر مي رسد.
- آيا ما بايد به سخنان پروردگار ، حتي وقتي آنچه گفته مي شود ، ظاهرا نادرست مي آيد ، گوش كنيم؟
بله ، به ويژه وقتي چيزي نادرست به نظر مي رسد . چون اگر تو مطمئني كه در مورد همه چيز نظر درستي داري ، ديگر چه لزومي دارد كه با پروردگار صحبت كني؟ تو مي خواهي به شيوه اي كه خودت فكر مي كني درست است عمل كني و اين كاري است كه از اول عمرت انجام داده اي. ولي توجه داشته باش كه تو از آغاز تاريخ به اين كار مشغول بوده اي. خوب نگاه كن ، ببين دنيا به چه شكلي است. كاملا آشكار است كه در اين ميان تو متوجه چيزي نشده اي ، ظاهراً چيزي وجود دارد كه تو درك نمي كني . آنچه را كه تو درك مي كني ، قاعدتاً بايد به نظرت درست رسيده باشد. چون «درست» واژه اي است كه تو به كار مي بري ، تا آنچه را كه با آن موافقت داري ، بيان و توصيف كني. بنابراين ؛ آنچه را كه از نظرت افتاده ، چيزي است كه در ابتدا به نظرت «نادرست» آمده. تنها راه پيشرفت در اين مواقع اين است كه از خود سوال كني «راستي چه اتفاق مي افتاد اگر آنچه را كه من تصور مي كردم غلط است ، درست از آب در مي آمد؟ هر دانشمند بزرگي اين را به خوبي مي داند. وقتي آنچه دانشمندي انجام مي دهد درست از آب در نمي آيد، او همه فرضيات خود را كنار مي گذارد و دوباره شروع مي كند. همه كشفهاي بزرگ از تمايل و انگيزه اي ناشي شده و قبول اين واقعيت كه آنچه من مي گويم ممكن است «درست نباشد» و اين، آن چيزي است كه در اينجا به آن نياز است.
* شما نمي توانيد خدا را بشناسيد مگر آنكه اين باور را كه از پيش خدا را مي شناختيد متوقف سازيد ،
* شما نمي توانيد خدا را بشنويد مگر اين فكر را كه از پيش خدا را مي شنيديد متوقف سازيد.
* خداوند حقيقت را به تو نمي فهماند مگر آنكه تو ديگر به حقيقتي كه آن معتقد هستي فكر نكني.
ولي حقيقتي كه من درباره خدا مي دانم از جانب خداوند آمده است.
- چه كسي اين را گفته است؟
ديگران
- كدام ديگران؟
رهبران، وزيران، خاخام ها، كشيش ها و كتابها. آنها منابع موثقي نيستند.
- نيستند؟
نه
- پس چه منعبي موثق است؟
نگاهی به سیره های پیامبر از نظر 
در مدح نبی اکرم